Jak przebiegała ta sprawa?
23 czerwca 2025 roku weszła w życie Decyzja Wykonawcza Komisji UE 2025/1074 z dnia 2 czerwca br. w sprawie niezatwierdzenia tlenku etylenu jako istniejącej substancji czynnej do stosowania w produktach biobójczych.
Z uwagi na fakt, że tlenek etylenu ma zastosowanie w procesie fumigacji i jest to najskuteczniejsza procedura dezynfekcji w celu ochrony obiektów dziedzictwa kulturowego, podjęto starania w celu przywrócenia możliwości stosowania tlenku etylenu w tym zakresie.
Narodowy Instytut Muzeów wspólnie z muzeami, Archiwami Państwowymi oraz Biblioteką Narodową, w oparciu o szczegółowe analizy i profesjonalną wiedzę ekspercką konserwatorów, przygotowali specjalistyczny wniosek do organów Komisji Europejskiej, przedstawiając merytoryczną argumentację i wskazując konieczność przywrócenia stosowania tlenku etylenu w procesie zwalczania organizmów szkodliwych dla obiektów dziedzictwa kulturowego, takich jak pleśń i bakterie.
Dzięki tej inicjatywie, wspartej działaniami Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwa Zdrowia i Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Komisja Europejska podjęła decyzję zezwalającą Polsce na stosowanie tlenku etylenu w celu ochrony dziedzictwa kulturowego do 31 lipca 2031 r.
28 września 2026 roku weszła w życie Decyzja Wykonawcza Komisji UE z dnia 25 września br. zezwalająca Polsce na udzielanie pozwoleń na produkty biobójcze zawierające tlenek etylenu w celu ochrony dziedzictwa kulturowego.
